Wacław Ekielskipseud.Bosy,Ignac
Biografia
Wacław Ekielskipseud.Bosy,Ignac (ur. 4 sierpnia 1890 w Żyrardowie, zm. 26 czerwca 1957 w Łodzi) był polskim robotnikiem, urzędnikiem i działaczem komunistycznym.
Jego działalność zaczęła się od pracy jako uczeń stolarski, a następnie stolarz, a także aktywność w związkach zawodowych. W 1905 został aresztowany na 6 tygodni za udział w strajku, po czym przeniósł się do Warszawy, gdzie wstąpił do Socjaldemokratycznego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Drzewnego. Od 1907 przebywał w Łodzi, a następnie w Sosnowcu i Krakowie, gdzie wstąpił do SDKPiL.
W 1914 został wydalony z Galicji i wyjechał do Piotrogrodu, by pracować w fabryce samolotów. W 1915 brał udział w strajkach, a później pracował w Mikołajowie i Symferopolu. W 1917 współorganizował symferopolską grupę SDKPiL, a 15 X 1917 brał udział w pierwszej konferencji bolszewickiej guberni taurydzkiej w Symferopolu. W 1918 wrócił do kraju i zaangażował się jako funkcjonariusz SDKPiL, a później KPRP w Warszawie.
W 1919 uczestniczył w Zjeździe KPRP/KPP i był oddelegowany do Sosnowca do pracy w Radzie Delegatów Robotniczych; w 1920-1922 był aresztowany i uwięziony na Mokotowie i w Białystoku. Po zwolnieniu powrócił do Łodzi, gdzie działał w KO KPRP i w Komitecie Łódzkim. W 1924 wycofał się z aktywnej działalności w partii, pracując jako stolarz w Zarządzie Miejskim w Łodzi. W kolejnym okresie mieszkał w Warszawie (1934–1939) i Łodzi (1939 i dalej).
W 1944 aresztowany przez Gestapo trafił do obozu Mauthausen-Gusen; po uwolnieniu w 1945 wstąpił do PPR, a następnie do PZPR. Do 1956 pracował w Łodzi, pełnił funkcje urzędnicze i był wiceprzewodniczącym MRN oraz sekretarzem Zarządu Związku Zawodowego Pracowników Samorządowych i Instytucji Użyteczności Publicznej w Łodzi. Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1947) i Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955).
Zmarł w Łodzi w 1957 roku i został pochowany na cmentarzu Doły.