Stefan Niewiadomski
Biografia
Stefan Niewiadomski urodzony 14 lutego 1899 w Żyrardowie, zmarły 8 lipca 1957 w Gdańsku, był polskim działaczem komunistycznym, oficerem Brygad Międzynarodowych oraz funkcjonariuszem aparatu bezpieczeństwa PRL i Milicji Obywatelskiej.
W 1914 ukończył szkołę powszechną w Żyrardowie. W 1920 brał udział w wojnie z Rosją sowiecką. W 1922 wyemigrował do Francji, gdzie w Creil ukończył kursy ślusarza mechanika w 1927, a w 1928 wstąpił do Związku Metalowców w Paryżu.
W latach 1936–1939 walczył w wojnie domowej w Hiszpanii jako żołnierz Brygad Międzynarodowych, otrzymując stopień kapitana wojsk republikańskich.
W latach 1944–1945 był członkiem FPK, równocześnie prezesem Stowarzyszenia Dąbrowszczaków w Paryżu i prezesem Organizacji Pomocy Ojczyźnie w Boulogne.
Po powrocie do Polski wstąpił w 1945 do MBP, w 1946 do PPR i ZBoWiD, a w 1947 do TPRR. Od 28 IX 1945 referent Wydziału V Departamentu I MBP, 22 II 1946 przeniesiony do WUBP w Gdańsku. Od 17 IV 1946 starszy referent p.o. kierownik Sekcji 3 Wydziału I WUBP w Gdańsku, 1 XI 1946 komendant gmachu WUBP, od 14 VII do 16 IX 1947 tymczasowy zarządca Zamku prezydenta RP Bolesława Bieruta w Wiśle.
Od 1 X 1947 do 30 IX 1951 szef Sekcji Rejestracji Cudzoziemców Komendy Wojewódzkiej MO w Gdańsku. Zwolniony ze służby na własną prośbę, od 1951 do śmierci pracował w Stoczni Gdańskiej, gdzie był m.in. inspektorem Działu Kadr i członkiem Egzekutywy PZPR.