Stanisław Mateusz Hencel
Biografia
Stanisław Mateusz Hencel, ps. Pik, urodzony 21 września 1918 w Żyrardowie, był porucznikiem saperów Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych i Armii Krajowej, cichociemnym.
W latach 1936–1939 uczył się w Szkole Podchorążych Saperów. W 1939 roku otrzymał przydział do 8 batalionu saperów i awansował na podporucznika z dniem 1 września 1939 roku.
W kampanii wrześniowej walczył w 24 batalionie saperów, wchodzącym w skład 24 Dywizji Piechoty. 19 września 1939 roku przedostał się na Węgry, gdzie został internowany; w listopadzie 1939 dotarł do Francji (do czerwca 1940 roku w Centrum Wyszkolenia Saperów) i w czerwcu 1940 roku do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w 4 kompanii saperów 4 Brygady Kadrowej Strzelców.
Zgłosił się do służby w kraju. Przeszkolony ze specjalnością w dywersji, 24 sierpnia 1942 roku został zaprzysiężony na Rotę AK w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza.
W ramach operacji „Pliers” w nocy z 29 na 30 października 1942 roku jako porucznik cichociemny „Pik” leciał do Polski samolotem Halifax NF-S W-7773, który rozbił się ok. 3 nad ranem nad Norwegią między Helleren i Refsland.
Trzej cichociemni towarzyszyli mu w podróży; pozostali polegli. Wraz z załogą samolotu spoczął na cmentarzu w Egersund. W 1953 roku szczątki poległych przeniesiono na cmentarz Volvat w Oslo.
We wspólnej misji trzej cichociemni wieźli do Polski 156 tys. dolarów i 70 tys. marek niemieckich.
Odznaczenia: Krzyż Walecznych – czterokrotnie; Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami.
Upamiętnienie: w lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Stanisław Hencel.