Leon Bączkiewicz
Biografia
Leon Bączkiewicz urodził się 9 kwietnia 1888 roku w Żyrardowie w rodzinie Adama i Józefy z Jakubiaków. Ukończył szkołę realną w Warszawie i w latach 1905–1908 działał czynnie w Polskiej Partii Socjalistycznej.
Służył w armiach zaborców: rozpoczął służbę w Imperium Rosyjskim jako żołnierz Legionu Puławskiego. Od 1916 roku służył w Brygadzie Strzelców Polskich. W czasie wojny z bolszewikami pełnił służbę w Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego.
Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. W trakcie służby zajmował m.in. stanowiska dowódcy kompanii, adiutanta pułku, szefa Oddziału operacyjnego dywizji i dowódcy batalionu.
W 1920 roku, jako porucznik, służył w 23. Pułku Piechoty. Na mocy dekretu Naczelnika Państwa 25 listopada 1920 roku został zatwierdzony w dniu 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika piechoty. Następnie pełnił obowiązki w 6 Dywizji Piechoty oraz w Sztabie Generalnym.
W latach 1920–1930 kontynuował karierę w Korpusie Ochrony Pogranicza, m.in. jako szef Oddziału Ogólno-Organizacyjnego Dowództwa KOP; w 1926 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi; w 1927 awansowany na majora. Później przeniesiony był do Sztabu Głównego, a w 1934 roku do Biura Personalnego MSWojsk.
W 1930 roku objął dowództwo batalionu 14. Pułku Piechoty we Włocławku; w 1931 roku awansował do rangi podpułkownika i kontynuował służbę w Dowództwie Okręgu Nr I w Warszawie, a następnie w dyspozycji Sztabu Głównego i Biura Personalnego MSWojsk. W 1938 pełnił funkcję I zastępcy przewodniczącego Sekcji Morsko-Kolonialnej Izby Handlowej Polsko-Łacińsko-Amerykańskiej.
W sierpniu 1945 roku działając z ramienia Komendy Głównej Związku Odbudowy Rzeczypospolitej zgłosił akces udziału w Zjeździe Uczestników Walki Zbrojnej z Niemcami, który odbył się 1–2 września 1945 roku w Warszawie.
Zmarł 27 kwietnia 1960 roku w Warszawie. Spoczywa na cmentarzu parafii Matki Bożej Pocieszenia przy ulicy Kasztanowej w Żyrardowie (sektor C4-1-7).
15 maja 1921 roku zawarł związek małżeński z Zofią Drymmer.