Jerzy Mrówczyński
Biografia
Jerzy Mrówczyński urodził się w Żyrardowie 4 lutego 1923 r. i zmarł 3 czerwca 2010 r. w Warszawie. Był pułkownikiem Wojska Polskiego oraz wieloletnim funkcjonariuszem wojskowych organów bezpieczeństwa PRL, a także zastępcą szefa Wojskowej Służby Wewnętrznej w latach 1965–1967.
W lipcu 1945 r. rozpoczął służbę w Ludowym Wojsku Polskim. Uczył się w Oficerskiej Szkole Polityczno-Wychowawczej w Łodzi, a następnie w Oficerskiej Szkole Informacji w Wesołej, którą ukończył w maju 1945 r. Został awansowany na oficer Informacji Wojskowej i objął stanowiska w WSW. W latach 1946–1948 brał czynny udział w walkach z oddziałami UPA i powojennym podziemiem niepodległościowym i antykomunistycznym. W 1947 ukończył Kurs Doskonalenia Oficerów Informacji, a następnie pracował w różnych wydziałach informacyjnych w Warszawie. Od 1951 był zastępcą szefa, a w 1954–1957 szefem Zarządu Informacji Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu. Po powołaniu Wojskowej Służby Wewnętrznej w styczniu 1957 był przez 8 lat szefem Zarządu WSW Śląskiego Okręgu Wojskowego. W latach 1960–1961 przebywał na Wyższym Kursie Doskonalenia Oficerów w Moskwie. W 1965 awansował na stanowisko zastępcy szefa WSW, a stanowisku szefa Zarządu WSW okręgu wojskowego zastąpił go płk Czesław Kiszczak. Funkcję tę pełniał przez dwa lata. Od listopada 1967 do października 1968 oddelegowany do pracy w Polskiej Delegacji Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Laosie jako starszy doradca wojskowy. Następnie przez blisko 2 lata przebywał w dyspozycji szefa Sztabu Generalnego WP. Od 1970 był starszym pomocnikiem kierownika Sekcji Studiów Specjalnych, a następnie starszym inspektorem w Zarządzie II Sztabu Generalnego WP. Od czerwca do sierpnia 1973 przebywał na kursie przy Akademii Dyplomatycznej w ZSRR. Od sierpnia 1977 do maja 1979 delegowany na stanowisko oficera analitycznego Misji Polskiej do Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Panmundżomie w Korei. Przez kolejne 2 lata przebywał w grupie dyspozycyjnej Zarządu II Sztabu Generalnego WP, po czym w listopadzie 1981 zakończył zawodową służbę wojskową i przeszedł w stan spoczynku.
Członek PPR i PZPR, wielokrotnie wybierany do władz partyjnych PZPR w organach Wojskowej Służby Wewnętrznej. Został pochowany na Cmentarzu Północnym na Wólce Węglowej w Warszawie.