Janusz Andrzej Wolniewicz
Biografia
Janusz Andrzej Wolniewicz (ur. 28 maja 1929 w Żyrardowie, zm. 27 kwietnia 2006 w Warszawie) – polski pisarz, dziennikarz, publicysta i podróżnik.
W czasie II wojny światowej był członkiem Szarych Szeregów (pseudonim Mina). W 1952 ukończył Wyższą Szkołę Handlu Morskiego w Sopocie, a następnie w latach 1952–1953 był urzędnikiem Ministerstwa Żeglugi. Od 1953 był pracownikiem Wydawnictwa Obrony Narodowej, a od 1955 zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika Morze.
Należał do Związku Literatów Polskich. Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Zarządu Marynistów Polskich, Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Jako porucznik odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Krzyżem Armii Krajowej.
Interesował się historią odkryć geograficznych i filatelistyką. Mieszkał w Warszawie, w Ursusie. Napisał ponad 20 książek podróżniczych i wiele artykułów publikowanych w Morzu, Widnokręgu i Kontynentach.
Jego dorobek literacki obejmuje liczne pozycje, m.in.: Ku wybrzeżom zielonej kawy, Europa z lewej, Kursem srebrnych flot, W krainie złota i totemów, Porty, palmy i Polacy, czyli Zapiski podróżnego z Lechistanu poczynione, Synowie ludożerców, Wachty z trzech oceanów, 50000 mil po krainie Klonowego Liścia, Archipelag pięciu kumulusów, Podróże do Tawantisuyu, Wilcze stada, Delfiny z Ucayali, Czarny archipelag, Kraina rajskich ptaków, Kolorowy pasat, Ludzie i atole, Uśmiech złotego Buddy, Vanuatu. Czarny archipelag, Między Luzonem a Mindanao, Wyspy szmaragdowego Pacyfiku, Eskadra delfinów, Lądowanie w Eldorado, Bogowie gorącego słońca, Kierunek wszędzie, czyli wędrówki po ścieżkach Polaków, Australia i inne.